गजल (अनि सम्झिएँ)

 तिमी टाढा गईसकेको थियौँ, अनि सम्झिएँ

मेरो पनि एउटा साथी थियो भनि सम्झिएँ

एक समय, जीवनको यात्रा जब ओरालो लाग्दै थियो,

दुःखमा ठेस लाग्यो र त्यहाँ पु¥याउने साथी पनि सम्झिएँ

निरन्तर दुःखहरुसँग लड्न सिकेर जब माथि उठेँ

प्रेरणा दिइरहेका इमान्दार दुश्मनको दुश्मनी सम्झिएँ

म गरिब थिएँ, र गरिब छु पनि साथीको मामलामा

गरिबी मेटाउने नाममा गरिब मेटाउने धनी सम्झिएँ

केहि नभेटिनु पर्नेहरु भेटिए, अनि नछुटिनुपर्ने छुटिए

जीवनको रीति सम्झेँर आकाश चिहाएँ र जननी सम्झिएँ

ईश्वर बलामी

२०८०÷०५÷१५