गजल(दस्तखत गरिन्)

जब उनले यो दिलमा दस्तखत गरिन्

म जिउदैँ रहेको भनि सनाखत गरिन् ।।

ढकढक ढड्किन त बल्ल थाल्यो मुटु

खै के जाति त्यस्तो उनले हरकत गरिन् ।।

म बन्दि थिएँ, कसुर अनेकन थिए

आफ्नो दास बनाउन, उनले जमानत गरिन् ।।

अध्याँरो मनपर्थ्यो, एकान्त मनपर्थ्यो

जतनले यो मनलाई उनले मरमत गरिन्

अनेकौ आविष्कार गरि विज्ञानले सजायो जगत

तर केहि चिज अझै दिन सकेको छैन! जस्तै- रगत

एक ईन्च जमिनको लागि मानिसहरु मर्छन/मार्छन

निजि सम्पति सवैको मात्र एउटै छ ! जस्तै- विगत

अनगिन्ति आविष्कार पनि गरेकै छ विज्ञानले

गजल(नाना खोज्दैछ )

गरिबको घरले छाना, पेटले माना, आङले नाना खोज्दैछ ।

दलालहरु बहाना, सामन्तीहरु तमसुकको पाना खोज्दैछ ।।

ए बाँचेका मान्छेहरु ! तिमीहरु जिउँदो जस्तो किन भएनौँ? 

त्यहाँ मरेकाहरु जिउँदालाई मुद्दा हाल्ने ठेगाना खोज्दैछ ।।

बुद्ध मरेपछिको कुरा हैन यो, यो त बुद्ध विचार मारेपछिको कुरा हो

वन्दुक भिरेर काँधमा, विद्रोही बुद्धहरु निशाना खोज्दैछ ।।

भ्रष्टलाई पुरस्कृत गर्ने कठित कु–संस्कारको विकास हुँदैगर्दा

यहाँ पसिना बगाउनेहरूबाट सरकार, जरिवाना खोज्दैछ ।।

समृद्दि बोकेर गाँउ गाँउमा पुग्ने वाचा गरेको सिंहदरवार 

युवालाई काम दाम माम दिन खाडीमा कारखाना खोज्दैछ ।।

ईश्वरले भनेकै छन्, तिमीमै छु म र तिमीमै सदा रहनेछु

लुकाएर मनमै ! ईश्वरलाई किन ढुंगामा, जमाना खोज्दैछ ?

ईश्वर बलामी

२०७७/०५/२६

तस्वीर : साझा पोष्ट