गजल

डाडाँमाथि घाम डुब्नै लागेको बेला थियो
बेसीँगाउँमा साहै रमाईलो मेला थियो

हराउनु थियो जसरी पनि यो मनलाई त्यहाँ
मोहनी लाउने उनको वैशालु  रेला थियो

आइरह्यो उनकै मात्र रूप मेरो नजरमा
हुन त त्यहाँ हजारौं मान्छेहरूको भेला थियो

गुनासो न मलाई छ, न त मनलाई नै !
हारेर जानै पर्ने त्यो प्रेमको खेला थियो

नबोलेरै मसगँ छुट्टियौ त के भो र ?
भित्र माया बाहिर बाहिर हेला थियो

ईश्वर बलामी
2016/07/23

गजल

समयसगैँ, समयजस्तै सबलाई बदलिन छ
चलन यहाँको आखिर यस्तो किन छ ?

नांगो आउने नांगै जाने ए मान्छेहरू सुन

त्याग्ने हो भने माया र प्रेम जिन्दगी हिन छ ।

बाँच जीवनको प्रत्येक पलहरू गुणेर
संंभावना अन्त्य हुनुपूर्व छिनको छिन छ ।

लेख, राख, जाँच हिसाब किताब जिन्दगीको
तरपनि तिरेर नतिरिने केही यस्ता ऋण छ ।

थाहा तिमीलाई पनि छ, मलाई पनि छ
जानु संसारबाट सबलाई एकदिन छ ।

ईश्वर बलामी
2016.07.09