गजल(देख्न पाइएन)

ठूला र सानामा समानता बनाएको देख्न पाइएन ।।

व्यवस्थाले अवस्थामा भिन्नता बनाएको देख्न पाइएन ।।

समयको कालखण्डहरुमा जनताले धेरै नेता बनाए, देखेको छु

तर दुर्भाग्य नेताले जनता बनाएको देख्न पाइएन ।।

तेरो भन्यौँ, मेरो भन्यौँ तर हाम्रो भन्न कहिल्यै जानेनौँ

शक्ति स्वार्थले हामीमा एकता बनाएको देख्न पाइएन ।।

कुरा गर्यौँ, र फेरि कुरा गर्ने निर्णय पनि गर्यौँ 

अफशोच, काम गर्ने प्रतिबद्धता बनाएको देख्न पाइएन ।।

कहिँ पुग्छु भनि निश्चय गरेकाहरु पुगेरै मात्र छोड्छन् ।

बाटोले पाइला छेक्ने क्षमता बनाएको देख्न पाइएन ।।

ईश्वर बलामी

२०८०/०७/२४

गजल(भगवानबाट पनि हुन सक्छ ।।।)

कहिलेकाँही अपव्याख्या विद्वानबाट पनि हुन सक्छ ।।

देख्ने दुष्शाहस भूलवश कानबाट पनि हुन सक्छ ।।

ऊ मान्छे हो, उसलाई माफ गरिदिनु

गल्ती त भगवानबाट पनि हुन सक्छ ।।।

कुन युद्धको तयारीमा किन छौँ हामी ?

क्रान्ति (त महाशय) कोदो मकै धानबाट पनि हुन सक्छ ।।

लखेट्न बन्द गर पहिले ! गरिब निमुखालाई

राज्यको पतन गरिबको अपमानबाट पनि हुन सक्छ ।।

बाँचेर पनि बाँचि नरहेका ए मनुवाहरु सुन

जीवनको उदय चिहानबाट पनि हुन सक्छ ।।

ईश्वर बलामी

२०८०/०७/२४

गजल(न ठेगान छ घरको, न त पेट नै भर्ने !)

न ठेगान छ घरको, न त पेट नै भर्ने !

आखिर कसले, किन यो देशमा काम गर्ने ?

रहर त थियो होला नि परदेशीको पनि

सानो घर परिवार, सँगै जिउने सँगै मर्ने

पात झरेर रुख मर्दैन, यहाँ त जरा नै कुहिदैँछ

उपचार यो व्यवस्थालाई खै कुन कानूनले हो गर्ने ?

ऋण बढेको बढ्यै छ देशको हरेक साल

साँवा व्याज खै ! अब त के बेचेर हो भर्ने ?

कुराले भात पाक्दैन महोदय, काम गर्ने गर्नुस्

विदेशी चामलको मात्रै भर कतिन्जेल हो पर्ने ?

ईश्वर बलामी

२०८०र०७र१२

गजल (सम्म रहन्छ)

अक्सर, कुनै पीर एक समयसम्म रहन्छ

तर मेरो पीर म रहेसम्म रहन्छ ।।

यात्रामा एक्लै छ बाटो, बाटो– आधा अनि अधूरो

कहिँ पुग्छु भनि पैताला नहिडेसम्म रहन्छ ।।

फूलहरु हुनु मात्र पर्याप्त छैन– बगैँचामा

माउरीहरु घारमा रानो रहेसम्म रहन्छ ।।

कुरा मात्र सधैँ बिक्दैन बजारमा, महोदय

सपना पनि संभावना भएसम्म रहन्छ ।।

रोक ! सक्छौँ भने दिनहुँ उड्ने चिलगाडीहरु

उडान पनि भूईमा मान्छे रहेसम्म रहन्छ ।।

ईश्वर बलामी

2080/06/21

गजल (अनि सम्झिएँ)

 तिमी टाढा गईसकेको थियौँ, अनि सम्झिएँ

मेरो पनि एउटा साथी थियो भनि सम्झिएँ

एक समय, जीवनको यात्रा जब ओरालो लाग्दै थियो,

दुःखमा ठेस लाग्यो र त्यहाँ पु¥याउने साथी पनि सम्झिएँ

निरन्तर दुःखहरुसँग लड्न सिकेर जब माथि उठेँ

प्रेरणा दिइरहेका इमान्दार दुश्मनको दुश्मनी सम्झिएँ

म गरिब थिएँ, र गरिब छु पनि साथीको मामलामा

गरिबी मेटाउने नाममा गरिब मेटाउने धनी सम्झिएँ

केहि नभेटिनु पर्नेहरु भेटिए, अनि नछुटिनुपर्ने छुटिए

जीवनको रीति सम्झेँर आकाश चिहाएँ र जननी सम्झिएँ

ईश्वर बलामी

२०८०÷०५÷१५

गजल (बाँकी नै थियो)

केही आए, केहीलाई भने बोलाउन बाँकी नै थियो

सपनाहरुको शोकमा सपनाहरु भुलाउन बाँकी नै थियो

तिमीले बोलायौँ, धन्यवाद ! तर म आउन सक्दिन थेँ

मलाई मलामीहरुलाई भोज खुवाउन बाँकी नै थियो । 

मलाई जात्रा बनाएर समयले जात्रा हेर्दै गरेको बेला

जात्रा हेर्न गएका मेरा साथीहरु नुहाउन बाँकी नै थियो

जति पनि पीडाहरु अट्ने खालको हुन्छ, मनको आकार

मन त हो ! मनले मनको मनलाई रुवाउन बाँकी नै थियो ।

मैले मलाई एक्लै छाडेको पनि धेरै नै भै सकेको छ

नाफा घाटा के कति भयो ? हिसाब मिलाउन बाँकी नै थियो ।

ईश्वर बलामी

२०८०÷०५÷१५

गजल(समाधि लिएर )

खहरे, खोला अनि अनगिन्ति नदि लिएर !

शान्त हुन्छ पानी सागर भेटेपछि समाधि लिएर !!

तेरो र मेरो गरेरै जिन्दगी बिताउनेलाई के थाहा ?

काल बसेको छ कुरेर, चिहानमा घडि लिएर !!

वर्षौ भईसकेको छ, पहिरो गएको पनि आँगनमा

निन्द्रा लाग्दैन घरलाई, दिनरात त्रासदी लिएर !!

कसले भन्छ ? सरकार छैन भनेर यो देशमा

झरि थामिएपछि आउँदैछ, वर्सादी लिएर !!

युगौँ युगले सम्झिरहने छ, यो दशकलाई

जो जादैँछ विदेश, यो देशको शताब्दी लिएर !!

 

ईश्वर बलामी

२०८०–०५–०७

गजल(तिम्रो विकास)

बन्दा नबन्दै ढल्ने, तिम्रो विकास 

यसरी कसरी हो चल्ने? तिम्रो विकास

आँसुमा खेती गर्न सिकायौँ -किसानलाई

भकारी रित्याएर कागजमा फल्ने, तिम्रो विकास

“राम्रो” तिमीलाई राम्रो किन लाग्दैन ?

राम्रो जतिलाई नराम्रोमा बदल्ने तिम्रो विकास

एक पाऊ रहर र केहि किलो सपना किन्न

युवा देशका खाडीतिर टहल्ने, तिम्रो विकास

तिमीले भन्दै, हामीले सुन्दै गरेको हैन रछ

जनताको घर घरमा बल्ने तिम्रो विकास

ईश्वर बलामी

२०८०/०४/२३