गजल

डाडाँमाथि घाम डुब्नै लागेको बेला थियो
बेसीँगाउँमा साहै रमाईलो मेला थियो

हराउनु थियो जसरी पनि यो मनलाई त्यहाँ
मोहनी लाउने उनको वैशालु  रेला थियो

आइरह्यो उनकै मात्र रूप मेरो नजरमा
हुन त त्यहाँ हजारौं मान्छेहरूको भेला थियो

गुनासो न मलाई छ, न त मनलाई नै !
हारेर जानै पर्ने त्यो प्रेमको खेला थियो

नबोलेरै मसगँ छुट्टियौ त के भो र ?
भित्र माया बाहिर बाहिर हेला थियो

ईश्वर बलामी
2016/07/23

गजल

समयसगैँ, समयजस्तै सबलाई बदलिन छ
चलन यहाँको आखिर यस्तो किन छ ?

नांगो आउने नांगै जाने ए मान्छेहरू सुन

त्याग्ने हो भने माया र प्रेम जिन्दगी हिन छ ।

बाँच जीवनको प्रत्येक पलहरू गुणेर
संंभावना अन्त्य हुनुपूर्व छिनको छिन छ ।

लेख, राख, जाँच हिसाब किताब जिन्दगीको
तरपनि तिरेर नतिरिने केही यस्ता ऋण छ ।

थाहा तिमीलाई पनि छ, मलाई पनि छ
जानु संसारबाट सबलाई एकदिन छ ।

ईश्वर बलामी
2016.07.09

गजल

घर बढारी आगनमा फोहोर जमाउनेहरू हो !
वर्षौ देखि यसै गरी गरी रमाउनेहरू हो !

गजल

हाम्रो देशका कुकूरहरू खोरभित्र लुकि रहन्छन् ।
भित्रैबाट भए पनि बेला–बेला भूकि रहन्छन् ।

गजल(चल्दैन काम काज ! सरकार)

हिजो के गर्यौ ? के गर्छौ आज ? सरकार
जनतै नरहे कसमा गर्छौ राज ? सरकार

गजल

एकबार हैन बारबार मर्दैमा बित्छ समय शहरमा
दुःखमाथि दुःख पर्दैमा बित्छ समय शहरमा

गजल

तिमी साथमा यो मन रूँदाखेरि होला कि नहोला ?
हाम्रो भेट फेरि फेरि होला कि नहोला ?

म त तिम्रै हुँ, सधैँ सधैँ समयको अन्त्यसम्म पनि
जुराको तिमीलाई, बनाई मेरी होला कि नहोला ?

तिम्रो माया साच्चै लाग्छ, आफै भन्दा धेरै
नपत्याए जाँची हेर, आखाँमा हेरी, होला कि नहोला ?

जहाँ तिमी त्यही म पनि, छेकेर हेर नभए

काँडै काडाले मनलाई घेरि होला कि नहोला ?

नजाऊ, हे मेरी मायालु मलाई एक्लो छोडी
भोलि त्यो बिहान यो अधेरीँ होला कि नहोला ?

2016.04.23
Ishwor Balami

गजल(मान्छेलाई मान्छेले मारेकै छ ।)

आफ्नालाई पनि पराया जस्तै पारेकै छ ।
दिने पनि हारेकै , लिने पनि हारेकै छ ।

सुखको साथी हो, यो पैसा भन्ने चीज पनि
दुःखमा त बहाना अनेक गरी तारेकै छ ।

आज भन्दा भन्दै, भोली भन्दा भन्दै
जीवनभर भाका दिनको दिन सारेकै छ ।

घमण्ड नगर आज तिम्रो साथमा  छ भनेर
जस्ताको पनि शेखी पैसाले झारेकै छ ।

न्याय खोजूँ म कहाँ ? यहाँ त दिन दहादै
पैसैको लागि मान्छेलाई मान्छेले मारेकै छ ।

2016.04.23
Ishwor Balami

गजल

थोरै असल धेरै जाली लाग्यो संसार
भित्र भित्रै खोक्रो अनि खाली लाग्यो संसार

गजल(रहर पनि फर्केर आउँछु ।)

कमाउन सकिन तर पनि फर्केर आउँछु ।
गाँउको पूरानो घर पनि फर्केर आउँछु ।