ठूला पहाड पनि, भर्याङ जस्तो लाग्छ, उमेर लागेपछि ।
सानो भर्याङ पनि, पहाड जस्तो लाग्छ, उमेर नाघेपछि ।।
त्यसैले बाँच– बाँचे सम्मलाई– आँसुलाई पनि हसाएर
केहि लाग्दैन तिम्रो, मृत्युले तिमीसँग, उमेर मागेपछि ।।
मानिस हुन सक्छ– चरि जस्तै कैद– कुनै पिंजडामा
सपना देख्न सक्छ, तर मनले लिएर– उमेर भागेपछि ।।
सम्पूर्ण रातहरु जिन्दगीका, सन्तानको पीरमै बितेपछि
मस्त निदाउने, चिहानमा नै हो– अन्ततः, उमेर थाकेपछि ।।
लाखौँ सपनाहरु– एउटै जिन्दगीमा– नहुन सक्छन् पुरा तर
वालक बन्छ बृद्ध पनि, मनमा- वालखा उमेर जागेपछि ।।
ईश्वर बलामी
२०७७÷०३÷२९
No comments:
Post a Comment