Wednesday, 29 July 2020

गजल(जुन दिन परीक्षा दिदैँथिन्- पवित्रताको, सीता

गजल

जुन दिन  पवित्रताको परीक्षा दिदैँथिन्, सीता
घर भन्दा पनि प्रिय लाग्दैथ्यो उनलाई चिता ।।

यो कस्तो धर्म हो ? जो संसार यतिखेर पढिरहेछ
च्यातेर बाईवल, त्रिपिटक, कुरान अनि गीता ।।

कुकुर पनि छोरासगैँ सुत्छ न्यानो ओच्छ्यानमा
कठै ! आश्रमको चिसो भुँईमा छन् माता र पिता ।।

मलाई ठूल-ठूला पिण्डहरूको कुनै लोभ छैन
मरे पछि के खानु र ? मिष्ठान्न मिठा-मिठा ।।

बाँकी सबै सबै त बुख्याँचा शिवाय केही होईन
सुखदुखका साक्षी केवल हुन्- आँशुका केहि छिता ।।

ईश्वर बलामी 
2077-04-14

गजल ( घर थिएन हाम्रो आफ्नै- सबै थियो बन्दकी)

घर थिएन हाम्रो आफ्नै- सबै थियो बन्दकी
खरानी भयो गोठसगैँ हामी गरिबको जिन्दगी ।।

पेट भोको छ- तर खान मिल्दैन नागरिकता
निकाला गरिएको छ- देशबाट सीमापारी नलगी ।।

एकान्त हो ठेगाना अनि एकांकी हो परिचय
न कोही छन् हाम्रो पछि न त छन्- कोही अघि ।।

रमिता हुन सक्छ आगो ताप्ने बटुवालाई
ज्वालामुखी फुटे ती मुटुमा- जसले भोगे जगजगी ।।

चट्टानी ठूल-ठूला पहाड नै किन नहोस् बाटोमा
सुखै छैन नदिलाई- ढुंगा चिरेर नबगी ।।

#चेपाङको बस्ती न उजाडः सकिन्छ भने व्यवस्थापन गर । वालुवाटार बेच्नेलाई पुरस्कार, जमिन जोत्नुलाई अपराध मान्नु न्यायेचित हुँदैन । विरोधः मानवीयताको लागि 

2077-04-12

Friday, 24 July 2020

गजल- लाखौं परे पनि विश्वबजारमा मूल्य-पस्मिनाको !

लाखौं परे पनि विश्वबजारमा मूल्य-पस्मिनाको !
दश वटै हजार मात्र हो बुझ्ने मजदुरले-महिनाको ।।

महंगा रक्सी, ब्र्याण्डी अनि वाईनमा नशा कहाँ?
शासकहरू पिउने गर्छन ता-तातो रगत -मसिनाको ।।

हड्डी घोट्ने मजदुरलाई उभ्याएर एकै लहरमा - सोधिन्छ
भन ! को को सँग कति कति छ? । स्टक पसिनाको ।।

विश्वमा गरिब देश त्यहि हो- जहाँ छ सुनखानी
यहाँ मटन पाक्छ- गुन्द्रुकको, वरफ बन्छ असिनाको ।।

धनि गरिव, काला गोरा, उच निच बनाए मानिसले
भेद र विभेद कति थिएन !  मन्दीर अनि मदिनाको ।।

2077-04-07

Monday, 13 July 2020

गजल( उमेर लागेपछि)



ठूला पहाड पनि, भर्याङ जस्तो लाग्छ, उमेर लागेपछि ।
सानो भर्याङ पनि, पहाड जस्तो लाग्छ, उमेर नाघेपछि ।।

त्यसैले बाँच– बाँचे सम्मलाई– आँसुलाई पनि हसाएर
केहि लाग्दैन तिम्रो, मृत्युले तिमीसँग, उमेर मागेपछि ।।

मानिस हुन सक्छ– चरि जस्तै कैद– कुनै पिंजडामा
सपना देख्न सक्छ, तर मनले लिएर– उमेर भागेपछि ।।

सम्पूर्ण रातहरु जिन्दगीका, सन्तानको पीरमै बितेपछि
मस्त निदाउने, चिहानमा नै हो– अन्ततः, उमेर थाकेपछि ।।

लाखौँ सपनाहरु– एउटै जिन्दगीमा– नहुन सक्छन् पुरा तर
वालक बन्छ बृद्ध पनि, मनमा- वालखा उमेर जागेपछि ।।

ईश्वर बलामी


२०७७÷०३÷२९

Friday, 10 July 2020

गजल( घरबारको कुरा)


जब बिग्रदैँ गईरहेको थियो घरबारको कुरा
के सुन्न मन लाग्थ्यो र ? दरबारको कुरा !

मार्क्स, माओ लेलिन भएर के गर्नु ? मुटुमा
भोका होलान् वालखा ! नमाने–सरदारको कुरा !

पहिरो आएकै थियो, फैलेकै थियो- महामारी
बदलियो दुनियाँ तर बदलिएन गाउँघरको कुरा !

ओषती बोकेर पानीजहाज हिड्यो अरे काठमाण्डौबाट
डेढ मिटर पिताम्वरले बोकेर आयोे! अखवारको कुरा !

थेला उठेका हातहरू केवल पसिना चिन्दछ
चिन्दैन नेता ! बुझ्दैन कत्ति ! – सरकारको कुरा ।

चुल्हो बल्नै छाडेको छ !– यो पो त मेरो कुरा
विश्वयुद्व, शीतयुद्व– यी सब सन्सारको कुरा !

ईश्वर बलामी
२०७७/०३/२६