न ठेगान छ घरको, न त पेट नै भर्ने !
आखिर कसले, किन यो देशमा काम गर्ने ?
रहर त थियो होला नि परदेशीको पनि
सानो घर परिवार, सँगै जिउने सँगै मर्ने
पात झरेर रुख मर्दैन, यहाँ त जरा नै कुहिदैँछ
उपचार यो व्यवस्थालाई खै कुन कानूनले हो गर्ने ?
ऋण बढेको बढ्यै छ देशको हरेक साल
साँवा व्याज खै ! अब त के बेचेर हो भर्ने ?
कुराले भात पाक्दैन महोदय, काम गर्ने गर्नुस्
विदेशी चामलको मात्रै भर कतिन्जेल हो पर्ने ?
ईश्वर बलामी
२०८०र०७र१२
