शिशिरको जाडोमा पनि, बाँचेका छन् सपनाहरु
रंग नयाँ आशाहरूको, लाउन पाए हुन्थ्यो ।।
शरनार्थी आफ्नै देशमा, म बनूँ कसोरी ?
टहरा हैन घर एउटा, छाउन पाए हुन्थ्यो ।।
भविष्यलाई ऋण बोकाई, महगींमा मरुँ कसरी ?
गरि खाने स्वतन्त्रता, पाउन पाए हुन्थ्यो ।।
देश जलाएर, आगो ताप्ने सानो मनहरुमाझ
सन्देश भै बुद्ध मनका, धाउन पाए हुन्थ्यो ।।
ईश्वर बलामी
२०१६ ०१ २२
रंग नयाँ आशाहरूको, लाउन पाए हुन्थ्यो ।।
शरनार्थी आफ्नै देशमा, म बनूँ कसोरी ?
टहरा हैन घर एउटा, छाउन पाए हुन्थ्यो ।।
भविष्यलाई ऋण बोकाई, महगींमा मरुँ कसरी ?
गरि खाने स्वतन्त्रता, पाउन पाए हुन्थ्यो ।।
देश जलाएर, आगो ताप्ने सानो मनहरुमाझ
सन्देश भै बुद्ध मनका, धाउन पाए हुन्थ्यो ।।
ईश्वर बलामी
२०१६ ०१ २२
No comments:
Post a Comment